Open main menu
Bonveniga pagxo en aliaj lingvoj:

Alemannisch | aragonés | العربية | অসমীয়া | asturianu | Boarisch | беларуская (тарашкевіца)‎ | Bahasa Banjar | български | বাংলা | català | Cymraeg | dansk | Deutsch | Ελληνικά | English | Esperanto | español | euskara | فارسی | français | galego | עברית | hrvatski | magyar | interlingua | Bahasa Indonesia | íslenska | italiano | 日本語 | 한국어 | Lëtzebuergesch | македонски | മലയാളം | олык марий | Plattdüütsch | नेपाली | Nederlands | norsk nynorsk | norsk | occitan | ਪੰਜਾਬੀ | polski | português | русский | සිංහල | slovenčina  | slovenščina  | српски  | srpski  | Basa Sunda  | suomi  | svenska  | Türkçe  | ئۇيغۇرچە / Uyghurche  | українська | тоҷикӣ  | татарча/tatarça  | Tiếng Việt  | 粵語 | 中文(简体)‎ | 中文(繁體)‎ | ತುಳು | Bân-lâm-gú | +/−

Kio estas la Vikimedia Komunejo?

Vikimedia Komunejo (angle Wikimedia Commons, mallonge: Komunejo) estas libera kolekto de mediaĵoj. Libera signifas, ke la mediaĵojn rajtas uzi ĉiuj homoj (sub certaj kondiĉoj). La mediaĵoj estas precipe bildoj, sed ankaŭ aŭdaj aŭ videaj mediaĵoj. Ili ne estas publikigitaj sub la klasika kopirajto, sed sub liberaj licencoj.

La Komunejo estas unu el la tiel nomataj frataj projektoj de Vikipedio. Tiujn projektojn mastrumas la Fondaĵo Vikimedio. La nomo Komunejo (angle Commons) signifas origine komuna posedaĵo, ekzemple publika paŝejo en vilaĝo.

Komence, oni alŝutis mediaĵojn en la unuopajn lingvajn versiojn de Vikipedio. Se oni ekzemple alŝutis foton en la germanlingvan Vikipedion, tiam oni ne povis simple uzi ĝin ankaŭ en la nederlandlingva Vikipedio. Oni devis alŝuti ĝin ankaŭ al tiu. Tial en septembro 2004 Fondaĵo Vikimedio instalis la Vikimedian Komunejon. Mediaĵojn el la Komunejo oni povas senprobleme uzi en ĉiu ajn lingva versio de Vikipedio, kaj same en la frataj projektoj kiel Vikifontoj aŭ Vikilibroj. Nuntempe la Komunejo enhavas 54,383,422 datenojn kaj 53,586,554 paĝojn.

Pliajn informojn vi nuntempe povas legi ankoraŭ preskaŭ nur en aliaj lingvoj, kiel la angla.

Template:Drie belangrijke referentiepunten uit slavernij Curacao Dit is de pagina van de kunstenaar Edsel Selberie uit Curacao met informatie en afbeeldingen over de slaaf Tula onze grote leider bij de slavenopstand in 1795 op Curacao. Tula werd sinds kort uitgeroepen tot de grote held van Curacao terwijl men niet ééns een houtskool tekening van deze beste man als referentie had zodat men dan tenminste een imaginatie zou kunnen hebben van deze grote held. Dit laatste heeft mij als kunstenaar erg gegrepen en geroepen om deze beste man, onze held van Curacao van een gezicht te willen voorzien zodat z'n nazaten en de bevolking van Curacao een indruk kunnen krijgen van hun held Tula. Ik wil drie kunstwerken van mij hier vertonen en bespreken want specifiek deze drie werken hebben voor mij een heel bijzondere betekenis. Ten eerst wil ik( de portret van Tula )onze held laten zien en ik moet daarbij ook zeggen dat de nazaten en de bevolking van Curacao dit schilderij met open armen hebben ontvangen. Blijkbaar kon men zich hiermee duidelijk identificeren want dit schilderij verteld iets over de karakter van de tot slaaf gemaakte Tula. Anders dan de omschrijvingen van destijds dat hij een bloeddorstige rebel zou zijn geweest, weergeeft deze illustratie dat Tula een dapper en intelligente man was met een sterk gevoel voor rechtvaardigheid maar met een zachtmoedig karakter. De tweede kunstwerk dat ik hier wil laten zien en bespreken is ( Victorie bij Porto Mari ) Want net zoals het het geval was met Tula en z'n dappere lotgenoten, is hier ook het geval geweest. Tula en z'n dappere strijders werden destijds op een beestachtig manier gemarteld en geëxecuteerd en totaal weggevaagd van deze aardbodem zodat de nazaten geen enkel referentie meer hadden. Dit zelfde is gebeurt met het landhuis en plantage van Porto Mari waar Tula en z'n lotgenoten het leger van luitenant Plegher hadden verslagen. Dit is een unieke plek in de geschiedenis van Curacao want dit was de plek waar onze voorouders van Curacao, hun enige victorie gevoel heb mogen ervaren. tegenwoordig loopt men te pronken met de prachtige monumenten daar als erfenis van de slavernij terwijl de onderdrukkers van toen, in de loop der tijden ervoor hebben gezorgd dat ook deze plek,de plek van hun nederlaag in zekere zin ook van deze aardbodem werd weggevaagd. Hiervan is ook geen referentie meer te vinden anders dan geschreven tekst, vandaar dat ik dit schilderij met de weinig informatie wat ik nog had, heb proberen vorm te geven en te creëren. De illustratie laat dan ook zien hoe Tula z'n lotgenoten op die beruchte avond toesprak om hun zo uit te leggen dat er geen weg meer terug was, maar ook om hun te kunnen bemoedigen om voor hun rechten op te komen. Het derde schilderij dat ik wil laten zien is ( de executie van Tula ) er is een misverstand hierover ontstaan en vandaar dat ik dit heb vastgelegd in een schilderij om op die manier een beeld te creëren van hoe het destijds zou kunnen zijn geweest. De illustratie laat duidelijk zien hoe de martelingen en executies plaats hebben gevonden. De eerste marteling was het namelijk het radbraken en de tweede was het in het aangezicht blakeren en de derde was het onthoofden en daarna werden de lichamen in kleine stukken gehakt en in zee gegooid al visvoer. Dit waren de meest gruwelijke straffen en martelingen uit de middeleeuwen van Europa en waren bedoeld om de achtergebleven slaven dusdanig te intimideren dat zij nooit meer zouden gaan rebelleren. Deze drie schilderijen vertellen ons duidelijk een stuk geschiedenis van de Nederlandse trans Atlantische slavernij.Zoals zij het zelf noemen de zwarte hoofdstuk uit de geschiedenis van Nederland. Voor een meer uitgebreide omschrijving, bezoek mijn website van Tula. https://tula-corsow.webnode.nl/